گزارش یک مورد
خانم هفتاد وهفت ساله ای که از وضعیت سلامتی مناسبی برخوردار بود جهت درمان ایمپلنت برای رفع لقی پروتز فک پائین مراجعه نمود.
در معاینه داخل دهانی مشخص شد بیمار حدود یک سال است به وضعیت بی دندانی کامل دچار شده است و از پروتز کامل فک بالا و پائین استفاده می نماید.با وجود این که بیمار شخصیت تحمل پذیر و مقاومی داشت ولی لقی پروتز فک پائین مشکلات زیادی را برای وی در تکلم و غذا خوردن ایجاد نموده بود و در کل کیفیت زندگی وی را تحت تأثیر قرار می داد.
وضعیت فک پائین بیمار در هنگام معاینه اولیه
رنج وناراحتی مداوم بیمار وی را بر آن داشته بود که به دنبال راهی برای بر طرف کردن لقی پروتز خود باشد.بیمارانی که به این عارضه دچارند هنگامی که غذا می جوند با حرکت عضلات جونده و زبان پروتز نیز حرکت کرده و به لثه ها فشار می آوردوزخم دهان در ناحیه لبه های پروتز یکی از عوارض این مسئله است که تقریبا" همیشه با آن ها است.هنگامی که پروتز در دهان تکان می خوردبیمار با خود فکر می کند کاش می شد این پروتز را با پیچ ویا میخ به فک متصل کرد تا تکان نخورد.
لقی دندان های مصنوعی یکی از رایج ترین و آزار دهنده ترین عوارض این پروتز ها است.خوشبختانه استفاده از ایمپلنت های دندانی تحول مهمی در بهبود کیفیت زندگی افراد بی دندان فراهم آورده است.
بیمار عزیز ما که اهل مطالعه هم می باشد در یکی از مجلات خانوادگی با مقاله این جانب در مورد اوردنچر ایمپلنت که برای کمک یه این گونه افراد است ، برخورد می نماید و پس از آن تصمیم می گیرد برای رفع مشکل خود با ایمپلنت به مطب ما مراجعه نماید.
در معاینه داخل دهانی وی مشخص شد هر چند فک بالا از نظر میزان استخوان و بافت نگهدارنده برای پروتز مشکلی ندارد ولی در فک پائین به علت تحلیل لثه پروتز از گیر مناسبی برخوردار نیست.تصمیم گرفته شد برای رفع مشکل اقدام به کاشتن چند ایمپلنت در ناحیه جلوئی فک پائین گردد و پروتز به کمک گیره های مخصوص به آن ها متصل شود.این نوع پروتز که اوردنچر نامیده می شود اگر چه متحرک است و بیمار می تواند آن را از دهان خارج کند ولی به سبب گیره هائی که به ایمپلنت مصل می شود از گیر بسیار خوبی در دهان برخوردار است و در هنگام غذا خوردن وصحبت کردن حالت ثابتی در دهان دارد.
ارزیابی های اولیه برای این بیمار که شامل رادیوگرافی و مدل های اولیه بود انجام گرفت.با توجه به استخوان موجود وشرایط بیمار تصمیم بر این شد که سه ایمپلنت در ناحیه جلو فک کاشته شود.
جراحی بیمار در یک جلسه یک ساعته در مطب و با بی حسی موضعی انجام شد.پس از بخیه کردن ناحیه جراحی برای آن که بیمار بدون دندان نماند پروتز موجود بیمار با تغییراتی در ناحیه لثه ای و قراردادن مواد نرم مخصوص در آن در دهان بیمار قرار داده شد.
خوشبختانه در مراحل ترمیم بیمار هیچ گونه مشکل خاصی را تجربه نکرد و پس از یک هفته بخیه های موجود نیز خارج گردید.
پایه های ایمپلنت در قسمت جلوئی فک پائین مشاهده می شود
تصویر رادیوگرافی از ایمپلنت ها پس از گذشت سه ماه جوش خوردن آن ها را تائید می کند
پس از سه ماه که از جراحی پایه های ایمپلنت گذشت و رادیوگرافی مجدد از بیمار جوش خوردن آن ها را تأئید نمود مراحل ساخت پروتز اوردنچر در طی چهار جلسه نیم ساعته در طی دو هفته انجام گردید.در این مراحل ابتدا گیره های مخصوص گوی مانند بر روی پایه ها پیچ شد و قالب گیری مخصوص به عمل آمد وسپس دندان ها پروتز بر روی موم چیده شده و در دهان امتحان گردید و در نهایت پروتز به بیمار تحویل داده شد.
در همان مرحله تحویل پروتز به بیمار میزان رضایت مندی وی از گیری که پروتزش برخوردار شده است مشاهده می گردید.
پروتز بیمار در دهان حالت ثابتی دارد
هم اکنون بیمار می توانست با فشار قسمت قدامی پروتزبر روی ایمپلنت ها صدای کلیک محکم شدن پروتز را در دهان احساس کند .این کلیک صدای محکم شدن قسمت مادگی گیره ها موجود در سطح داخلی پروتزاست که به قسمت های نرینگی که داخل دهان به کمک ایمپلنت ها ثابت هستند ، متصل می شود.
قسمت های مادگی در داخل پروتز قرار گرفته است
قسمت های نرینگی در داخل دهان بر روی ایمپلنت ها پیچ می شود
از مزایای این روش سادگی وراحتی آن به خصوص برای افراد با سن بالاتر و هزینه کمتر آن درمقایسه با پروتز های ثابت ایمپلنت است.بسیاری از کسانی که دچار مشکل لقی دندانهای مصنوعی هستند در نواحی عقب فک از استخوان کافی برخوردار نیستند ونمی توان در آن نواحی ایمپلنت را قرار داد در عوض در قسمت جلوئی فک پائین تقریبا" برای هر فردی می توان از ایمپلنت استفاده کرد و این نوع درمان را برای وی انجام داد.
